Tijd voor eerlijkheid en oprechte reflectie

Gepubliceerd op 23 maart 2026 om 08:00

De tijd voor eerlijkheid en oprechte reflectie

 

Vorig jaar was een donkere periode voor mij. 2025 leek een weerspiegeling van onmogelijkheden en ondenkbare scenario’s

 

Eigenlijk wil ik nog eerlijker zijn. Sinds 2020 is dit al gaande. De wereld is veranderd.

 

Hoe ik met deze verandering omging was alles behalve rustig, alles behalve spontaan. Lijstjes, dingen verbeteren aan wie ik was en telkens een doorlopende scala van dingen die anders moesten, beter. 

 

Waarom? Controle over het oncontroleerbare. Gaande weg was ik mezelf verloren in een zee van de onzekerheden van deze wereld.

 

Alles wat ik zag, hoorde of voelde gaf me een gevoel dat ik niet goed genoeg was en een bepaalde onzekerheid over het leven en deze wereld. Dus lijstjes en verbeterprocessen leken een waar gevoel van controle terugpakken. Maar is dit wel waar? Is dit niet weglopen van het leven en minder echt ervaren zoals het hoort te zijn? Zoals God het heeft bedoelt?

 

De jaren zijn nog nooit zo snel aan me voorbij geglipt als de afgelopen 5 jaar. En als ik terugkijk al die regeltjes die ik mezelf oplegde, al die “goed bedoelde structuren” brachten me verder weg dan ik ooit had gedacht.

 

 

Afgelopen december leek het me dan ook een perfect moment om een nieuw lijstje te maken. Weer goed bedoelt en een prachtige opbouwende structuur had ik gemaakt. Aan het einde van 2026 zou ik helemaal het vrouwtje zijn.

 

Mijn 12 maanden groei waren geboren en ik was verheugd en vol blijdschap begon ik mijn Hero’s journey

 

Januari bijbel lezen en elke dag met God praten, dit ging me die maand redelijk goed af. Nam er de tijd voor en voelde daadwerkelijk een grotere connectie vormen. Maand 2 dankbaarheid, dankbaarheid gaf me een opening. Een beweging die mij anders liet kijken.

 

En hier begon al een zaadje van verandering te ontstaan. Een zaadje die graag een prachtige bloem wilde worden maar ik moest zeggen, nee dat kan nu nog niet. Dat is nog niet voor deze maand. Je weet toch dat we dit langzaam opbouwen tot iets moois. Daar komen we in een andere maand wel aan toe.

 

Maar het zaadje van loskoppeling, van een bloem die gewoon wil groeien bleef aanwezig en bleef zijn kleine voetjes steken in het zand.

 

Daar was maand drie. De maand waarin rust me zou voorbereiden op de actievere maanden die in mijn groei proces naar voren kwamen. Rust en meditatie gaven me de tijd om te reflecteren, ik merk ook dat ik er veel aan heb en dat ik echt meer bewust wordt als ik mediteer en daadwerkelijk stilte toevoeg.

 

Rust, werd niet alleen rust maar ook een prachtige voeding voor het zaadje wat zich in maand 2 had gepland.

 

De wortels van het baby plantjes waren groot genoeg en langzaam kwam er een klein groen steeltje boven de grond

 

 

 

Ik voelde aan alles dat ik deze bloem niet alleen wilde worden. Maar dat ik deze bloem al ben. Dat zaadje, die wortels, dat kleine groene steeltje net boven de grond. Zonder structuur of lijstjes of controle zou dit de mooiste bloem worden.

 

En toen, toen twijfelde ik aan wat ik mijzelf had aangedaan. Weer een jaar verloren aan een journey naar iets, naar wat? Naar nog beter worden? Naar nog meer kunnen genieten ergens in de verre toekomst.

 

Ook mijn blog begon een vorm te krijgen dat niet meer vrij was en niet meer ging over een rustig en liefdevol leven. Ik kreeg steeds minder zin om iets te schrijven.

 

Wow! Deze maand rust heeft veel in mij bewogen en heeft een totaal ander pad in me los gemaakt.

 

Ik twijfelde om deze maanden nog wel af te maken, want ik had mezelf gecommitteerd aan iets en ook aan jullie als lezer

 

Maar alles wat ik voelde schreeuwde in me dat dit niet de weg was, en dat ik jullie ook niet mee wil nemen in een journey die helemaal niet past bij wie ik ben.

 

 

Ik ben er achter gekomen dat ik gewoon mens wil zijn. Dat ik God door mij heen wil laten ervaren hoe het is om mens te zijn.

 

Geen labels, geen wegen naar iets beter, geen dingen die nu niet goed genoeg zouden zijn.

 

Want eerlijk, als ik terugkijk naar elk moment uit het verleden, dan had ik daar veel meer geluk kunnen ervaren als ik niet constant bezig was met verbeteren en veranderen.

 

Dus lieve lezers, dit is gewoon een moment voor mij en misschien ook voor jullie om gewoon even te zijn. Dankbaar voor alles.

 

Ik ga gewoon lekker leven, genieten en mijn beste leven ervaren zoals die nu is! Gewoon mens zijn, want God heeft ons niet gemaakt om te dromen over een ander leven, God maakte de mens en de hemel en de aarde en zei “ dit is goed”

 

Genesis 1:31 God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed

Reactie plaatsen

Reacties

Nicole
10 dagen geleden

Mooi Gemma er is niets wat je kan doe of juist niet doen wat zou maken dat God meer of minder van je houd go with the flow love you

Gemma
10 dagen geleden

Daar ben ik het volledig mee eens en dank je wel voor je lieve bericht! Go with the flow dat is ons nieuwe motto🦋💕 love you too!

Maak jouw eigen website met JouwWeb